Getuigenis Marina

Flo en Irma

We hadden twee honden, Hollandse Schapendoes Flo van 7 jaar en Cavalier King Charles Mira van 5. Het waren onafscheidelijke vrienden die alles deelden, zelfs hun slaapplaats. Mira kreeg een auto-immuunziekte en moest na 6 maanden strijd verlost worden uit haar lijden. Flo kreeg de kans afscheid te nemen van Mira.

Door omstandigheden haalden we daags nadien een puppy in huis. Veel te vlug naar ons gevoel maar we dachten dat het voor Flo de beste oplossing was. Flo ging mee om het pupje te kiezen. Het werd Shih-Tzu Irma van 8 weken.

Eenmaal thuis werd het dadelijk duidelijk dat Flo geen behoefte had aan een speels actief pupje. Ze zocht geen contact en gromde vaak. Impulsieve Irma kreeg na 14 dagen een knauw van Flo. Gevolg: een kleine snee die de dierenarts met een nietje sloot.

Het liep volledig uit de hand toen we op een zondagmiddag thuis kwamen en we niet genoeg aandacht gaven aan Flo bij de begroeting die we van beiden honden kregen. Zonder – voor ons toen op dat moment- aanleiding nam Flo kleine Irma vast en sleurde ze een paar keer hevig heen en weer. De gevolgen waren verschrikkelijk. Het rechteroogje van Irma zat uit de oogkas en ze kermde van de pijn. Een dierenarts van wacht opereerde dadelijk maar Irma zou blind blijven aan dat oogje. Gelukkig is het oogje zelf wel gered.

We besloten om Flo te laten inslapen bij onze dierenarts. Het vertrouwen was weg en de angst dat Flo nog eens zou toeslaan was groot. Onze dierenarts vond het zonde om zo een lieve gezonde jonge hond te laten inslapen. Er werd afgesproken dat de dierenarts op zoek ging naar een gepaste adoptie baas voor Flo. Indien dit niet lukte zou ze alsnog een spuitje krijgen.

Na 10 dagen kregen we telefoon. Of we nog zeker waren Flo te laten inslapen? We hadden ondertussen rust gehad en veel aandacht aan de verzorging van het gekwetste pupje gegeven. Maar we misten Flo. We haalden Flo terug naar huis. Ze verdiende een tweede kans. We kregen de gegevens van Inge Van de Peer mee en contacteerden haar.

Inge liet ons inzien dat Flo niet zomaar gebeten had. De honden zaten tijdens onze afwezigheid samen. Irma zal waarschijnlijk grote Flo verschillende malen getriggerd hebben. Met een hoogtepunt op het moment dat wij thuiskwamen. Een hond bijt nooit zomaar.

Nu Flo en Irma terug samen leefden moesten we attent zijn voor de lichaamstaal van beiden honden. En op gevaarlijke momenten zoals eten van de baasje én honden, thuiskomen, slapen enz ze gescheiden houden door de kleine hond in haar bench te zetten. Veiligheid eerst. En het belangrijkste ze nooit alleen samen laten. We gingen er te vlug van uit dat Flo het wel kon vinden met Irma.

Inge leerde ons heel veel. Ook dat wij door onze lichaamstaal verkeerde signalen geven. Ik was enorm bang en telkens Flo te kort bij Irma kwam sprong ik op en kwam tussenbeide. Daardoor creëerde ik spanningen. Inge heeft me geleerd om mijn angsten niet over te brengen. Ik moest terug vertrouwen krijgen in onze Schapendoes. Wat me veel moeite koste. Ik ben maar even kwaad geweest op Flo, dat was niet het probleem. Maar ik had wel gezien hoe ze met Irma tekeer ging en was bang voor herhaling.

Het kwam erop aan terug de nodige aandacht te schenken aan haar. We waren door de maandenlange verzorging van ons Cavaliertje en het verdriet om haar verlies, Flo wat vergeten. Ook zij had verzorging nodig. We starten op aanraden van Inge terug pijnbestrijding op. Flo was aan beide knieën geopereerd en had deze medicatie nodig.

Nu drie maanden later gaat het heel goed met ons. Irma is goed hersteld maar blijft wel blind aan het rechteroogje. Ze wilt nog steeds spelen met Flo. Op haar beurt is Flo terug de oude, een lieve hond die af en toe Irma op afstand houdt door even te grommen, en Irma begrijpt dit nu ook. En wij laten dat gegrom toe! Dat is de natuurlijke hondentaal dat ik nu – dankzij Inge- beter begrijp. Het vertrouwen in Flo is volledig terug. We genieten van onze beiden honden.

Het belangrijkste is dat we veiligheid creëren voor iedereen.

Onze dierenarts heeft het leven van Flo gered door een periode in te lassen waar we tijd kregen om na te denken en te bekomen van het ongeval.

20150702_194150

En Inge heeft ervoor gezorgd dat het leven van Flo terug de moeite waard is door ons, baasjes, op de voeden. We mogen er niet zomaar vanuit gaan dat het veilig is om twee honden samen alleen te laten!

Guy en Marina

Tienen

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *